MUSIC SITE                                Home Art  Music   Books  Info
 

 

Αυτή η σελίδα είναι αφιερωμένη στον  πολυαγαπημένο μου μπαμπά, που έφυγε την ημέρα της γιορτής του, το Ψυχοσάβατο, των Αγίων Θεοδώρων, στις 11 Μαρτίου 2006.

 

Το καλοκαίρι του 2005, ο παππούς με τα εγγόνια του δημιούργησαν τα δικά τους έργα.

 "Τοπία σε βράχο"

"Βουνό και θάλασσα"

 

Μια φορά κι έναν καιρό δυο ονειροπόλοι, ο πατέρας μου κι εγώ,  φτιάξαμε το δικό μας παραμύθι. Μια ολόκληρη ζωή το ψιθυρίζαμε . Ανοίγαμε τις φτερούγες της φαντασίας μας κι ονειρευόμασταν ασταμάτητα.    Κι όταν  το πιστέψαμε , εσύ πατέρα, φτερούγησες τόσο γρήγορα, που δεν πρόλαβα να σε προφτάσω.  Μπορεί  ο χρόνος  να μας ξεγέλασε . Όμως εγώ θα συνεχίσω στα μοναχικά μονοπάτια της φαντασίας  κι ίσως κάποτε ξαναβρεθούμε. Καλό ταξίδι και καλή αντάμωση στη χώρα των αγγέλων!

 

Όσο μικρός κι αν μας φαίνεται ο κόσμος μας τη μέρα, τόσο ατέλειωτος και σπουδαίος φαίνεται τη νύχτα. Χιλιάδες αστέρια. Χιλιάδες φωτεινές επλίδες. Κοιτώντας τ’ αστέρια, μια φωτεινή ελπίδα  σιγοκαίει μέσα μας. Πως τ' αστεράκια εκεί ψηλά είναι και τα χαμένα αγγελούδια μας.  Και  μιλώντας στ’ αστέρια, οι άγγελοί μας, μας ακούν. Μας βλέπουν. Κι όπως κρέμονται και τρεμοσβήνουν,  στολίζοντας τις σιωπηλές νύχτες μας,  νομίζω πως θ’ απλώσω το χέρι και θα τ’ αγγίξω.  Ίσως οι χαμένοι άγγελοι να μη βρίσκονται και τόσο μακρυά!

Read the stars and remember how many innocents children dies every day in the name of our profit.

Θυμάμαι τις ιστορίες της γιαγιάς, από τη χαμένη της πατρίδα, τη Σμύρνη. Θυμάμαι τα τραγουδάκια της μαμάς. Θυμάμαι τα παραμύθια του μπαμπά, που μας ταξίδευαν στους απέραντους κόσμους της φαντασίας.  Γλυκιές που είναι οι αναμνήσεις σαν με γυρίζουν πίσω στα παιδικά μου χρόνια! Εικόνες, κουβέντες, μυρωδιές, ακούσματα. Χαμογελώ.  Θυμάμαι τόσα πολλά! Μα πιο πολύ τις κυριακάτικες εκδρομές. Πότε λιόλουστες, πότε βροχερές. Θυμάμαι το αχόρταγο βλέμμα μου, όπως ορμούσε έξω απ'το παράθυρο του αμαξιού. Σα νά θελα ν' αρπάξω όλες τις εικόνες που περνούσαν από μπροστά μου και χάνονταν ασταμάτητα. Ατέλειωτοι δρόμοι πού λεγες πως δε σταματούσαν ποτέ!  Άλλοτε σκαρφάλωναν τις πλαγιές. Νόμιζες πως θ' άγγιζαν τον ουρανό. Κι άλλοτε πάλι γλιστρούσαν, νόμιζες πως θα συνέχιζαν μέσα στη θάλασσα.    Βλέποντας τον πατέρα μου να κάνει το σταυρό του περνώντας από κάθε εικονοστάσι, τον ρώτησα γιατί υπήρχαν τόσα πολλά και κάποιες φορές μάλιστα, το ένα, τόσο  κοντά στο άλλο. Άλλα πνιγμένα στα χόρτα και τ' αγκάθια, που μόνο αν τά ψαχνες επίμονα, μπορούσες να τα δεις. Κι άλλα  στην άκρη του δρόμου. Ολοσκούριαστα. Γερμένα απ΄τον άνεμο. Ξεχασμένα. Κι όταν έμαθα πως το κάθε εικονοστάσι θυμίζει και μια ζωή που χάθηκε, άρχισα να βλέπω μπροστά από κείνα τα ξεχασμένα  μνήματα, άγνωστες σιωπηλές μορφές, πού στεκαν στην άκρη του δρόμου, περιμένοντας να τους θυμηθούμε και να τους χαιρετίσουμε. Κι ήθελα να τα μετρήσω ένα, ένα. Και να δέσω  χρωματιστές κορδέλες στα σκουριασμένα απομεινάρια τους. Κι όταν ο άνεμος θα φυσά, ν' ανεβαίνουν ψηλά, στον ουρανό κεντώντας  όνειρα απραγματοποίητα. Πέρασαν πολλά χρόνια από τότε! Τα ξεχασμένα εικονοστάσια βρίσκονται πάντα εκεί. Σιωπηλές μορφές στέκουν αιώνια στις άκρες του δρόμου. Ψιθυρίζουν στον άνεμο.  Και περιμένουν να τους θυμηθούμε και να τους χαιρετίσουμε! Κι αν ακόμα πάψουν να υπάρχουν αυτά τα ενθύμια, το βλέμμα των περαστικών θα χαïδεύει κάθε φορά την διάφανη ύπαρξή τους.

Το τραγούδι  "ΓΑΛΑΝΟ ΦΟΥΣΤΑΝΙ"  που έγραψα για την Αλεξάνδρα,  ας συντροφεύει όλους εκείνους  που πέρασαν νωρίς στη χώρα των αγγέλων.

 

 

 

 

email: vivi@musicsite.gr

 ΜΟΥΣΙΚΗ ΥΠΟΚΡΟΥΣΗ  "MY CHILD IS A LITTLE BIRD"

web construction: VIVI ROUSAKOU

CopyrightVIVI2008-2009

All Rights Reserved

Όλες οι σελίδες και τα περιεχόμενα αυτών  προστατεύονται από το νόμο περί πνευματικών δικαιωμάτων. Κάθε αναπαραγωγή ή χρήση του εν λόγω εικαστικού, μουσικού ή συγγραφικού υλικού, χωρίς την έγκρισή μου, θεωρείται παράνομη και διώκεται από το νόμο.